Της Θάλασσας αλήθειες ενός Ασυρματιστή με τον Νεκτάριο Λεούση

 Της Θάλασσας αλήθειες ενός Ασυρματιστή

Με τον Νεκτάριο Λεούση 

Μια μικρή εμπειρία που έζησα στα ταξίδια μου.

ΤΟ ΙΡΤΖΙ( χούι)!!

Μέρος τρίτον

...Τρέχοντας και γελώντας κατρακυλησα από τις σκάλες ενώ πισω μου, ακολουθησαν τα φασκελα του Καπετάνιου και ποιο πίσω ο δάσκαλος μου, ο ηλεκτρολόγος να φωναζει...

--- Σταμάτα βρε Μαρκονης και φούσκωσαν να τρέχω... Να πάρει ο διάολος το παλιοτσιγάρο!!

--Θα σε φάει,εγω στο λέω, έκανα κ έβαλα το χέρι στην τσέπη βγάζοντας το πακέτο και αναβοντας τσιγάρο. Έφτασε κοντά μου βλαστημωντας και μουγκρίζοντας.

-- Ο διάολος σε καβάλησε βρε και τρέχεις? Στα βαπόρια δεν τρέχουν ποτέ,να το ξέρεις. Είναι όλο σίδερο. Οπου πέσεις κτύπησε άσκημα. Αλλά τι στα λέω?? Όλοι οι Μαρκονηδες τρελοί είσθε!! Σας έχουν παλαβωσει τα ηλεκτρόνια εσάς.

-- Ναι.... Αλλά χωρίς εμάς Μητσαρα δεν κάνετε ρούπι, απαντησα. Χωρίς Καπετάνιο το βαπόρι Φεύγει από το λιμάνι, χωρίς Μαρκονη δεν του δίνουν Άδεια απόπλου με τίποτα.

Κατι σα βρισιά στα Αραπικα μουρμούρισε... Αντε πάω για ύπνο είπε... Αύριο φτάνουμε.. Και καληνυκτισθηκαμε.

-- Ευχαριστώ για το μάθημα φώναξα..

-- Λααφουα... Εκανε

--Τι πάει να πει? Ρώτησα.

-- Παρακαλώ.. Μου σφύριξε, και γελώντας άνοιξε την πόρτα της καμπίνας του, την έκλεισε και πήγε για ύπνο.

Γύρισα πίσω στο δωμάτιο Ασύρματου όπου πήρα δελτίο καιρού έκανα την υπόλοιπη βάρδια και τελειώνοντας, έβαλα σε λειτουργία τον αντικαταστατη μου: Τον αυτόματο δεκτή κινδύνου. Μια συσκευή όπου ανίχνευε τυχοντα σήματα κινδύνου,παραπλεοντων πλοίων σε ακτίνα γύρω από μενα.

Ξημέρωσε.. Ανέβηκα στην βάρδια Ασύρματου όπου με περίμεναν τηλεγραφηματα προς το γραφείο Πειραιώς προς τους Ναυλωτες κ προς τον πράκτορα.

Εστάλησαν ως εδει, και το μεσημέρι φτάσαμε έξω από το λιμάνι της Αλεξανδρειας. Ανέβηκε πιλότος όπου μας οδήγησε στο λιμάνι.

Έστειλα στον παρακτιο τους, το υποχρεωτικό QTP (Άφιξη και είσοδο του πλοίου μέσα στο λιμάνι, και κλείσιμο του σταθμου μου).

Βγήκα έξω στην βαρδιολα να δω την διαδικασία πλευρισματος.

Δεν μας έβαλαν στον ντοκο μα μας άφησαν μακρυά του, γύρω στα 100 μέτρα.

Κατέβασαν τον γκαγκουε(την μεγάλη κρεμαστή σκάλα με το δίκτυ από κάτω της, έτοιμη να δεχθεί τους πάντες).

Μικρες φελουκες(βάρκες) περίμεναν από κάτω με κόσμο.

Άλλοι με τις Αρχές.. Τελωνείο, Λιμενικούς, τον πράκτορα του πλοίου κ αντιπρόσωπο των Ναυλωτων.

Ακολουθούσαν άλλες βάρκες με τα γνωστά.. Χασανακια... Μικροπωλητες, με τους μπογους τους γεμάτους μικροπραγματα, σουβενίρ, και διάφορα τέτοια. Φασαρία και βαβούρα να ακούγεται σε όλο το βαπόρι Αραβικά παντου λες και ειμασταν σε Αραβική λαϊκή αγορά.

Τα αντικείμενα τους στρωθηκαν, και περνούσαν από μπρος τους οι συνάδελφοι του πλοίου να δουν και να πάρουν. Οι αλλουεδες του πλοιου(διαδρομοι), γεμάτοι από τα Χασανακια να καπνίζουν να γελούσαν και νπαζαρευαν τα αντικείμενα με τους δικούς μας.

Βλέπω σε μια στιγμή στο βάθος του Αλλουε τον ηλεκτρολόγο να μου κάνει νοημα να πάω κοντά του.

Τον πλησίασα και μου λεει

-- Μην αγοράσεις τίποτα από αυτούς διότι είναι όλα σκάρτα, αν όχι τα ποιο πολλά. Όλα με μικρά ελλατωματα, που τα αγοράζουν φτηνά από τους κατασκευαστές, διότι δεν τα παίρνουν τα μαγαζιά έξω στην πόλη.Θα κάθεσαι μόνο και θα ακούς την γλώσσα τους. Θα ακούσεις πολλές λέξεις που σου έμαθα. Δίνε βάση στην προφορα, και ρώτα τους και ότι δεν καταλαβαίνεις..... Τα ποιο πολλά δηλαδή...μου είπε γελώντας. Και συμπλήρωσε..

-- Έχε υπ'οψιν σου ότι όλοι τους έχουν πάρα πολλά χρόνια εδώ σε αυτή την δουλειά, και μιλάνε Ελληνικά όλοι τους, καλλίτερα και από σένα.Επίσης αυτοί είναι..... κινητή Τραπεζα. Σου κάνουν αντιστοιχία νομισμάτων στην στιγμή. Κοίτα να δεις τώρα τι θα γινει:Γυρίζει και ρωτάει ένα Χασανακι στα Ελληνικά, χωρίς να του φανερώσει ότι γνωρίζει την Αραβική.

-- Πόσο κάνει αυτή η Κλεοπάτρα, το μπρούτζινο αγαλματάκι?

--- Τι λεφτά έχεις Μαστρα(Μάστορα) ?........

τον ρώτησε, το Χασανακι.

-- Έχω... Του λέει, Αγγλικές λίρες, δολάρια, Γεν, Γερμανικά μάρκα, και δραχμές Ελληνικες. Τι θες να σου δώσω και πόσο είναι στο κάθε νόμισμα?Το Χασανακι απάντησε, και εγώ το άκουγα με γουρλωμένα ματιά από την έκπληξη.

-- Μαστρα(Μάστορα)..... Είπε στα Ελληνικα με περίεργη προφορα, με φαγωμένα κάτι λίγα φωνηεντα κάτι σαν αυτό.. Κολοπατρα=Κλεοπατρα

Αλλαν Νταλλον=Αλλεν Ντελον

Εσι κοντομάνικο πανταλονι=Έχω κοντό παντελόνι...... Και άλλα τέτοια που τους άκουγες και έπεφτες κάτω από τα γέλια. Αλλά ας επιστρέψω πάλι στις αντιστοιχίες τιμών.

-- Μαστρα.. Αγγλία λίρα... Ντιο μισο(2.5).

Ντολλαρια μπερντε μισο(5,50)

Μαρκο Αλεμανο= Οκουσι μπεντε( 25).

Γεν Απονεζο = Σιλια Μπεντεκοσια Οκουσι (1520)

Ντρακμες ντικο σας, εκατό εβντομιντα (170).

Ειχα χαζέψει με την γρηγοράδα των απαντήσεων. Ηλεκτρονικό μυαλό αντιστοιχίας νομισμάτων. Ιησού Χριστέ μου!!

--Μαρκονη..... Μου λέει ο ηλεκτρολογος... Ρώτα τους καθένα από αυτους μια δυο λέξεις κάθε τόσο,.... κοίτα τα αντικείμενα, να νομίζουν ότι θα αγοράσεις, για να σου λένε κ καμμια λεξούλα να μαθαίνεις.Εγω έχω δουλειά κάτω. Τα λέμε μετά... Έκανε κ κατέβηκε στο μηχανοστασιο.

Έτσι πέρασα την ώρα μου μαθαίνοντας λέξεις.

Το μυαλό των 22 χρόνων μου Ρουφουσε σαν σφουγγάρι τις λέξεις και την προφορα τους. Ευτυχώς που μιλούσαν κάπως καλά Ελληνικά και καταλάβαιναν το τι τους ρωτούσα. Άρχισα κ έφτιαχνα προτασουλες μικρές, που τους τις έλεγα

Και γελούσαν γιατί τις έλεγα στραβά, με διορθωναν και μου έλεγαν το σωστό. Πήγα στην καμπίνα μου και τους έδωσα από δύο σαπουνακια...Καμαη... αρωματικά και κάνανε τούμπες. Άνοιξαν οι πόρτες με το μικρό μπαξισι και με φώναζαν οι ίδιοι να μου λένε λέξεις μπας και ξεκολλήσουν κάποιο ακόμα σαπουνακια. Δυστυχώς τα έδωσα όλα, ότι είχε αφήσει ο προηγούμενος Συνάδελφος που αντικατεστησα.

Νυκτωσε πια, και μαζευτήκαμε όλοι στο καπνιστήριο για κανονίσουμε την έξοδο!

Ο υποφαινομενος εκτός από τον ηλεκτρολόγο, δεν ήξερα άλλους.

Μου πρότειναν ο Β' μηχανικός και ο Γ' μηχανικός να βγούμε. Δέχθηκα, και κατεβήκαμε στον γκανγουε (σκάλα) για να μπούμε στην φελουκα που θα μας έβγαζε στον ντοκο.

Με αργές κούπες ο γερό-βαρκάρη με το σκαμμενο από τον Αλεξαντρινο ήλιο, πρόσωπο τα πολλά χρόνια και την φτώχεια, μας έφερνε ποιο κοντά στον Ντοκο, κι'εμενα..... χωρίς να το ξέρω,...... ποιο κοντά στον θάνατο.

Η πλάκα που έγινε στην γέφυρα με τα Αραβικά και είχε πλέον μαθευτεί, με ακολουθούσε καθώς μου είπε ξαφνικά ο Β' ος.

-- Ρε Μαρκονη δεν ρωτάς τον γερό φελουκατζη πως λένε εδώ τον προσωρινό ντοκο που μας έχουν??

Περίμενε έκανα να φτιάξω κουτσά στραβά και καπως σωστά την πρόταση.

--- Γιαα αχού για, (Ω αδελφέ),

Μινφατλακ, εσμακ ε χαντα ρασιφ? (παρακαλώ πως λένε αυτόν τον ντοκο)?.

Μέσα μου ειπα: Το είπα σωστά να πάρω απάντηση... Η... Θα με δουλεύουν οι άλλοι εδώ δίπλα.?

Ο γέρος χαμογέλασε... Και μου λέει... Καμ γιομ εντα στανα εενα Εσκεντερεια? Πόσες μέρες είσαι εδώ στην Αλεξάνδρεια?

-- Ασρα σαα....( 10 ώρες), του λέω.

-- Ουαλαχι? (μα τον Αλλάχ)? Ερωτησε.

-- Νααμ Ουαλαχι ( ναι μα τον Θεό.) είπα.

Γέλασε καλωσυνατα στο φως του Μαγιατικου Αλεξανδρινου φεγγαριου, κ γυρίζοντας μου λεει:

--Ουαλαχι... Εντα στεγαλ γκιτιρ εενα ου καλεμ Αραβι κουαες γκιτιρ, χελουα. Ασρα σαα μπας εενα.??

(Μα τον Αλλάχ δουλευει πολύ το μυαλό σου, μιλας καλά Αραβικά, ωραια.... 10 ώρες μονον εδώ.? .)

Και συνέχισε λέγοντας μου.

-- Χαντα Εενα εσμα,.. ΜΠΑΜΠΆ ΑΣΡΑ ! ΡΑΣΙΦ ΕΛ ΦΑΧΜ. (Αυτός ο ντοκος λέγεται ΠΎΛΗ ΔΈΚΑ.!ΡΑΣΙΦ ΕΛ ΦΑΧΜ=Ντοκος Καρβουνου.)

Χαμογέλασα.....

----Καλά τα είπα ....σκεφθηκα.

Φθασαμε στον ντοκο.Βλεπω βουναλάκι από κάρβουνο ξεφορτωμενα από αλλά βαπόρια, που περίμεναν να μεταφερθούν στο εσωτερικό της Αιγύπτου. Βγήκαμε έξω από την πύλη περνώντας από τους στρατιώτες σκοπούς. Και παίρνοντας ένα ταξί...... Τα παζάρια ανέλαβα εγώ.... Ως γνωστης και διερμηνέας που ορίστηκα από την μικρή παρέα... Ρε δεν ξέρω πάρα λίγα Αραπικα λέω....... Σκασμός Μαρκονη...

Ξέρεις κ θα κάνεις τα παζάρια... Είχα μάθει περίπου από τον ατζέντη και τους μπομποτηδες( Χασανακια) πόσο είναι η ΔΙΑΔΡΟΜΉ. Γύρω στα 0,80 της Αραβικής λίρας.

Μου λέει ο Οδηγός 5 δολλαρια. Του απαντώ..

--Εντα χαραμ. Μεν Μπαμπά Ασρα. Ρουαχ μαχατατ Ραμλι ντιλου ταμανιιν ερς μπας.Λα χαμσα Ντολλαρ. (Είσαι κλέφτης. Από την πύλη 10 μέχρι τον σταθμό Ραμλιου είναι ογδόντα λεπτά της λίρας μόνον. όχι 5 δολλαρια. Γέλασε και μου λεει

-- Ααα Χαουαλ Γιουναν τααλε... Φαντααλ. (Α ρε πουστη Ελληνα, αντε ελάτε καθίστε).Μπηκαμε κ γυρίζοντας του λέω.

--Εμσι...... Ξεκίνα.

Ξεκίνησε κ σε λίγο φτασαμε.

Σημειώνω ότι ήταν περίοδος του πολέμου μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ.

Πριν λίγες μέρες ακριβώς, Δέκα γυναίκες Βατραχανθρωποι είχαν κολυμπήσει μέσα στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας και κάνοντας ένα σαμποτάζ είχαν διαφύγει. Είχαν πιάσει μια μόνον, πάνω στην διαφυγή τους, μετά την έκρηξη. Από τότε έριχνα κάθε νύκτα κ μέρα, βομβιδες εκρηκτικές που ταραζαν όλο το λιμάνι. Κανείς δεν μπορούσε να κοιμηθει, από ότι μάθαμε. Με τις εκρήξεις οποίος Βατραχανθρωπος κολυμπούσε θα πέθαινε, από τις εκρήξεις.

Το πρόβλημα όμως θα λυνόταν αργότερα την άλλη μέρα δίδοντας μπαξισι τσιγάρα στο λιμενικό βαρκάκι που έριχνε τις βομβιδες, να τις πεταει μακρυά απο το δικό μας βαπορι. Έτσι πήγαιναν σε άλλα, που ήταν τσιγγουνηδες.

Όμως ας γυρίσουμε στον Σταθμο Ραμλιου όπου κατεβηκαμε. Που θα πάμε?? Η απόφασις βγήκε.... Πάμε στο.... Μονσινιερ.....Ηταν κάτι σαν αριστοκρατικο μαγαζί με φαγητό ποτό και χορό της κοιλιάς. Τραγουδούσαν εκεί και είχε ζωντανή μουσική.

Το μαγαζί γεμάτο, καρφίτσα δεν έπεφτε. Μιλούσαν όλες τις γλώσσες οι σερβιτόροι. Μπήκαμε κ ζητήσαμε τραπέζι. Μιλήσαμε αγγλικά, μας έβαλαν με το κατάλληλο μπαξισι σε καλό τραπέζι να βλέπουμε το πρόγραμμα.!

Παραγγειλαμε ένα μπουκάλι ουισκυ πάγο κ τα σχετικά. Είχαμε πιη το μισό και κάτι, όταν ο κομφερασιε στα πλαίσια του προγραμματος, και μετά το Οριενταλ μιας Όμορφης πράγματι Αιγύπτιας με ωραια ματια, μαλλί μέχρι την μέση και κορμι που θα κολαζε και τον Άγιο Αντώνιο,... ζήτησε στα Αραβικά, Αγγλικά, Γαλλικά, και Ιταλικά λεγοντας

---Παρακαλώ Εάν θέλει κάποιος να τραγουδήσει ας έλθει στο πάλκο.

Ξαφνικά βλέπω τον Β' να σηκώνεται.....

---- Που πας ρε λέω??? Έχουμε ψιλομεθύσει.

--Σκασε και ακου μου λέει. - - Αστονε ρε Μαρκονη να πάει να τραγουδήσει... Έκανε ο Γ' ο Σταύρος. Κάτι ξέρει.!

Πράγματι πήγε.... Και κάτι είπε στον μαεστρο......

Άρχισε να παίζει η μουσική τον Μετοικο....... Ένα τραγούδι. Ενός Έλληνα τραγουδιστή παγκοσμίως γνωστού του ΝΤΕΜΗ ΡΟΎΣΣΟΥ.

Η φωνή του Αντώνη του Β'μηχανικου ακουγόταν να χαϊδεύει τα αυτιά όλων των πελατών κάθε εθνικότητας που ήταν μέσα. Αγγελική πραγματικά απαλή αβοζα με υψος κα βάθος, γλυκιά με νοσταλγία και μαγεία. Μάγεψε το κοινό και δεν τον άφηναν να φύγει από το πάλκο. Λες και τραγουδούσε... για μένα..... ίσως γιατί μετά από λίγη ώρα μπορεί να μην ζούσα. Χωρίς να το ξέρω, και αργοτερα το κατάλαβα... Πως θα ήταν ίσως το κύκνειον άσμα που άκουγα.

Χαλασμός στο μαγαζί!!! Όλοι όρθιοι να τον χειροκροτουν!! Πιωμενοι εμείς συγκινηθηκανε!!!! Ήταν το τραγούδι? Ήταν η Όμορφη φωνή του Αντώνη του Δεύτερου, το τι ήταν δεν ξέρω!! Είδα όμως μαζί με μένα που σκουπιζα τα μάτια μου, που δάκρυα είχαν κάτσει στις βλεφαρίδες,..... και άλλα μάτια.... δακρυσμενων Κυρίων Αιγυπτίωτισσων που σφουγγιζαν τα Όμορφα μεγάλα Αραπικα ματιά τους. Είχε αγγίξει όλους μας ή μουσική και η Αγγελική φωνή που ακούσαμε. Σαν να βρισκόμασταν....οχι μέσα στην αίθουσα, αλλά στον παράδεισο..

.

Θα συνεχίσω αύριο με το τέλος της περιπετειας μου.

Καλή σας συνέχεια......

...