Έναρξη της Μεξικανικής Επανάστασης, 20/11/1910
‘’Κακόμοιρο Μεξικό,τόσο μακριά απ’ τον Θεό, τόσο κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες’’
Η Μεξικανική Επανάσταση,γνωστή και ως Μεξικανικός Εμφύλιος Πόλεμος,ήταν ένας μεγάλος ένοπλος αγώνας που διήρκεσε περίπου από το 1910 έως το 1920 και άλλαξε ριζικά την χώρα.
Το ξέσπασμά της προέκυψε από την αποτυχία του 35ετούς καθεστώτος του Ντίαζ (Porfirio Díaz) να βρει μια διαχειρίσιμη λύση για την προεδρική διαδοχή.Αυτό σήμαινε ότι υπήρχε πολιτική κρίση μεταξύ ανταγωνιστικών ελίτ η οποία με τη σειρά της δημιούργησε τις προϋποθέσεις για μιά πανεθνική εξέγερση.Ο πλούσιος κτηματίας Μαδέρο (Francisco Madero) υποστηριζόμενος από τον Πάντσο Βίγια (Francisco "Pancho" Villa),ο οποίος ήταν αντάρτης από τα χρόνια του Ντίαζ με ιδιωτικό στρατό που έφτανε τις 3.000 άνδρες,αμφισβήτησε τον Ντίαζ στις προεδρικές εκλογές του 1910 και μετά την εκτεταμένη νοθεία των αποτελεσμάτων,επαναστάτησε. Η ένοπλη σύγκρουση ανέτρεψε τον Ντίαζ από την εξουσία και ακολούθησαν νέες προεδρικές εκλογές το 1911,οι οποίες έφεραν τον Mαδέρο στην προεδρία.
Η αντιπολίτευση στο δικό του καθεστώς αναπτύχθηκε τόσο από τους συντηρητικούς,οι οποίοι τον θεωρούσαν πολύ αδύναμο και πολύ φιλελεύθερο αλλά και από πρώην επαναστάτες μαχητές και τους άπορους οι οποίοι τον θεωρούσαν υπερβολικά συντηρητικό.
Ο Μαδέρο και ο αντιπρόεδρός του αναγκάστηκαν να παραιτηθούν τον Φεβρουάριο του 1913 και λίγο αργότερα δολοφονήθηκαν.Ακολούθησε το αντεπαναστατικό καθεστώς του στρατηγού Χουέρτα (Victoriano Huerta),το οποίο ήρθε στην εξουσία υποστηριζόμενο από επιχειρηματικά συμφέροντα και με τη βοήθεια της παλαιάς άρχουσας τάξης.Ο Χουέρτα παρέμεινε στην εξουσία από τον Φεβρουάριο του 1913 μέχρι τον Ιούλιο του 1914,οπότε αναγκάστηκε να παραιτηθεί από μια συμμαχία διαφόρων περιφερειακών επαναστατικών δυνάμεων.Όταν η προσπάθεια των επαναστατών να καταλήξουν σε πολιτική συμφωνία απέτυχε,το Μεξικό βυθίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο (1914-1915).
Η παράταξη των ''συνταγματικών'' υπό τον πλούσιο κτηματία Καράντσα (Venustiano Carranza) αναδείχθηκε νικήτρια το 1915,κατατροπώνοντας τις επαναστατικές δυνάμεις του πρώην ομοϊδεάτη και υποστηρικτή του Πάντσο Βίγια και αναγκάζοντας μία άλλη θρυλική μορφή του επαναστατικού αγώνα,τον Ζαπάτα (Emiliano Zapata),να επιστρέψει στο αντάρτικο.Ο Ζαπάτα δολοφονήθηκε το 1919 από πράκτορες του Προέδρου Καράντσα.
Η ένοπλη σύγκρουση διήρκεσε σχεδόν μια δεκαετία, μέχρι περίπου το 1920 και είχε πολλές διακριτές φάσεις.Με την πάροδο του χρόνου η επανάσταση εξελίχθηκε από εξέγερση κατά της καθεστηκυίας τάξης υπό τον Ντίαζ,σε ένα πολύπλευρο εμφύλιο πόλεμο σε συγκεκριμένες περιοχές,με συχνές διαμάχες για την εξουσία μεταξύ των αντιμαχόμενων παρατάξεων.
Ένα σημαντικό αποτέλεσμα της επανάστασης ήταν η διάλυση του ομοσπονδιακού στρατού το 1914,τον οποίο ο Μαδέρο είχε κρατήσει ανέπαφο όταν εξελέγη το 1911 και ο στρατηγός Χουέρτα χρησιμοποίησε για να εκδιώξει τον Μαδέρο.Οι επαναστατικές δυνάμεις ενώθηκαν εναντίον του αντιδραστικού καθεστώτος του Χουέρτα και νίκησαν τις ομοσπονδιακές δυνάμεις.Αν και η σύγκρουση ήταν κυρίως εμφυλιοπολεμική,οι ξένες δυνάμεις που είχαν σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Μεξικό συνέβαλαν στο αποτέλεσμα της διαμάχης για την εξουσία της χώρας,με τις ΗΠΑ να διαδραματίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο ως προς την διαιώνισή του,μιά και δεν είχαν περάσει παρά 60 και κάτι χρόνια από την ενσωμάτωση (από τις ΗΠΑ) μετά τον νικηφόρο γι’ αυτές αμερικανομεξικανικό πόλεμο (1846-1848) εδάφους,που αντιστοιχούσε στις σημερινές πολιτείες της Αριζόνα,της Καλιφόρνια,του Νιού Μέξικο,της Νεβάδα,της Γιούτα,του Κολοράντο,του Γουαϊόμινγκ και του Τέξας (έτσι εξηγούνται και τα πολυάριθμα ισπανικά ονόματα πόλεων,οροσειρών,ποταμών και περιοχών που υπάρχουν σ’ αυτές τις πολιτείες).
Από έναν πληθυσμό 15 εκατομμυρίων,οι απώλειες ήταν μεγάλες, αλλά οι αριθμητικές εκτιμήσεις ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό.Περί το 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι πέθαναν,σχεδόν 200.000 πρόσφυγες κατέφυγαν στο εξωτερικό,κυρίως στις ΗΠΑ
Αυτή η ένοπλη σύγκρουση χαρακτηρίζεται συχνά ως το πιο σημαντικό κοινωνικοπολιτικό γεγονός στο Μεξικό και μία από τις μεγαλύτερες ανακατατάξεις του 20ού αιώνα.Είχε ως αποτέλεσμα ένα σημαντικό πειραματικό πρόγραμμα μεταρρύθμισης της κοινωνικής οργάνωσης.Η επανάσταση διαπότισε το πολιτικό καθεστώς που την ακολούθησε,μέχρι την νεοφιλελεύθερη μεταρρυθμιστική διαδικασία στην οποία υπεβλήθη η χώρα από τη δεκαετία του 1980 και μετά.
Κείμενο - Επιμέλεια : Λευτέρης Ρουσέλης
Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ WIKIPEDIA
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου